Szklany sufit wciąż nad nami
BLOG | 31 październnika 2025 r.
Choć kobiety coraz śmielej wchodzą do świata biznesu, droga na szczyt nadal nie jest równa. W 2018 roku tylko około 5% kobiet zajmowało stanowiska zarządcze i zarabiało znacznie mniej niż mężczyźni. Sytuacja się poprawia, ale powoli. Do 2024 roku kobiety stanowiły już 20% zarządów firm na świecie, 34% w Unii Europejskiej, a w Polsce około 22–27%.
Nierówności w codziennym życiu
Patriarchat – czyli system, w którym to mężczyźni z reguły mają większą władzę – wciąż trzyma się mocno. Na papierze mówimy o równości, ale w praktyce wiele dawnych przekonań wciąż działa.
- Na świecie: życie kobiet wygląda zupełnie inaczej w zależności od miejsca urodzenia. W wielu krajach kobiety nadal nie mogą swobodnie decydować o sobie – nie mają prawa do nauki, pracy, a czasem nawet do samodzielnego wychodzenia z domu.
- Stereotypy: kobiety wciąż częściej biorą na siebie ciężar obowiązków domowych i opieki nad dziećmi, nawet jeśli pracują zawodowo.
- Dziedziczone schematy: przekonania typu „kobieta powinna dbać o dom” czy „świat jest niebezpieczny” przenoszą się z pokolenia na pokolenie i działają nieświadomie.
- Miasto kontra wieś: kobiety z dużych miast częściej czują, że równość już nadeszła. Jednak na wsi droga do niej bywa znacznie trudniejsza – przez mniejszy dostęp do edukacji, otwartych środowisk czy wsparcia.
- Podziały, które ograniczają: świat nadal lubi myśleć w kategoriach „kobieta–mężczyzna”, „emocje–rozum”, „dom–kariera”. A przecież role mogą się przenikać – mężczyzna może być wspaniałym tatą, a kobieta świetną szefową.
Globalny obraz nierówności
Według raportu World Economic Forum, w 2023 roku świat cofnął się do poziomu z 2019 roku. Szacuje się, że pełne wyrównanie szans kobiet i mężczyzn zajmie nam jeszcze 134 lata – czyli dopiero w 2154 roku osiągniemy prawdziwą równość. Postęp widać, ale nie wszędzie idzie on tak samo szybko. Dla porównania – Polki mają prawa wyborcze od ponad wieku, a kobiety w Arabii Saudyjskiej dopiero od 2015 roku.
Dowiedz się więcej o działaniach w tym kierunku: Czy wiesz, że pełne osiągnięcie równości płci na świecie zajmie nam jeszcze… 135 lat? To właśnie dlatego realizujemy w Wielkopolsce projekt „Różne drogi do równości – Rynek równych szans”, współfinansowany ze środków Unii Europejskiej. Jego celem jest realne wsparcie kobiet i mężczyzn w budowaniu bardziej sprawiedliwego rynku pracy.
Dlaczego potrzebne są sojusze
Żeby skutecznie walczyć z nierównościami, trzeba patrzeć szerzej – uwzględniać, że każdy z nas doświadcza świata inaczej. Na przykład Afropolka, biała kobieta z dużego miasta i kobieta mieszkająca na wsi – wszystkie mierzą się z patriarchatem, ale w różny sposób.
Dlatego tak ważne jest sojusznictwo – wspieranie się nawzajem i działanie razem. Czasem oznacza to, że ktoś z większymi przywilejami powinien po prostu zrobić miejsce innym i pomóc im wybrzmieć.
Co możemy zrobić?
Zmiana wymaga pracy na wielu poziomach – od systemu po codzienne nawyki:
- Prawo: europejska dyrektywa z 2022 roku zakłada, że do 2026 roku w zarządach firm nie będzie mogło być więcej niż 60% osób jednej płci.
- Edukacja: warto uczyć już od najmłodszych lat empatii i komunikacji bez przemocy.
- Język: używanie feminatywów i reagowanie na seksistowskie żarty naprawdę ma znaczenie – język kształtuje rzeczywistość.
- Refleksja: warto czasem zapytać siebie: czy przypadkiem nie utrwalam nierówności swoimi decyzjami?
Równość zaczyna się od rozmowy
Jak mówi nauczycielka zen Irène Bakker, prawdziwa zmiana zaczyna się wtedy, gdy potrafimy słuchać i mówić „prosto z serca”. To właśnie uważne rozmowy budują zrozumienie i pomagają burzyć mury.
Krok po kroku, codzienną pracą – nawet tą cichą i mało spektakularną – możemy zbliżać się do świata, w którym różnorodność jest siłą, a nie powodem do podziałów.
Jeśli temat jest Ci bliski, zachęcamy to pobrania w całości Modelu Równości Płci, jaki powstał, aby wspierać organizacje we wdrażaniu tych zmian: WAŻNE DAJ TU JAKIEŚ COŚ CO PO OCZACH WALI 😊https://senseconsulting.pl/model-rownosci/
***Inspiracje i cytaty pochodzą z książki Oriny Krajewskiej – „Zostawić stare za sobą”.
